marcin@marcinbakiewicz.pl

Blog i publikacje

Zapiski na tym blogu sięgają początku strony, czyli lipca 2020. Scrollując stronę będziesz cofać się w czasie, aż do wspomnianego miesiąca. Miłego czytania!

Styczeń 2021

Wywiad do RadioNewsLettera.

Wywiad ukazał się 29 stycznia, przeprowadziła do Alina Dragan. O RadioNewsLetterze piszę niżej, przy okazji podsumowania roku 2020, dodam tylko że rozmowa z Aliną to dla mnie, jako radiowca, fantastyczna sprawa. Zapraszam do lektury!

‘Dobry szef muzyczny powinien umieć zaryzykować’ – rozmowa z Marcinem Bąkiewiczem, Antyradio

Jesteś bardzo ciekawą postacią w naszej branży. Po pierwsze wygląd. Pasujesz do formatu rockowego jak ulał.

Haha, faktycznie :). W pierwszym radiu, w którym zaczynałem swoją przygodę, czyli w poznańskiej Aferze na takich jak ja mówiono „rockowe suchary”. Jestem takim sucharem, z długimi włosami, których nie obcinam od 29 lat i brodą. Dobrze mi z tym, lubię ten „look”, ludzie od razu wiedzą, z kim mają do czynienia :).

Po drugie, co w radiu jest ważniejsze, miłość do muzyki rockowej wyssałeś z mlekiem matki.

Z mlekiem matki i płytami ojca ;). Od urodzenia byłem otoczony muzyką, tato potrafił wydawać na płyty sporą część swojej ówczesnej pensji, cały czas ma w domu taśmy z audycjami z Trójki, w których prezentowane były całe płyty. Rodzice nigdy mnie nie gonili za słuchanie rocka i metalu, z włosami było gorzej, ale przyzwyczaili się ;). Klasykę rocka poznałem dzięki nim, a od 1990 roku, gdy miałem 12 lat, zacząłem sam odkrywać muzykę. Był to fantastyczny czas dla tego gatunku, maniakalnie oglądałem ówczesne MTV, słuchałem Radia Merkury, PR Wrocław i Trójki, czytałem prasę muzyczną, z Tylko Rockiem na czele. I tak już zostało.

W programowaniu radia dobra znajomość muzyki jest zaletą, ale bycie fanem może przeszkadzać.

Zgadzam się i zawsze powtarzam, że Antyradio to nie jest moja prywatna stacja, tylko radio, które nadaje dla słuchaczy. To słuchacze są najważniejsi i dzięki nim istniejemy. Nie wymagam od nich super wiedzy muzycznej, radio w ciągu dnia ma być rozrywką, dawać oddech, a nie być wyścigiem o to, kto wyciągnie z kapelusza bardziej zakurzony lub odjechany kawałek. Moim zadaniem jest dostarczać im po prostu dobre piosenki, a między nimi przemycać ciekawe nowości, które co tydzień wybieram. Mam świadomość tego, że w stacji takiej, jak Antyradio bardzo dużo zależy od muzyki, dlatego dobieram ją bardzo uważnie, a wyniki radia pokazują, że moja polityka się sprawdza. Jestem krytyczny, nawet wobec zespołów, które lubię i lubią je nasi słuchacze, bo każdemu może zdarzyć się gorszy kawałek. Na playliście dziennej lądują tylko te piosenki, wobec których mam pewność, że się sprawdzą.
A jeśli już bardzo chcę pokazać coś innego, mniej „komercyjnego”, mam od tego audycje autorskie, z których prowadzę w Antyradiu dwie: Świeży Towar o nowościach muzycznych w sobotę o 18.00 i Płytę Tygodnia w niedzielę o 20.00, w której gram i opowiadam o całych albumach.

W grudniu 2015 roku zostałeś szefem muzycznym Antyradia. Ktoś Cię ‘upolował’, czy sam się zgłosiłeś z miłości do formatu muzycznego?

Dostałem telefon od osoby, która pracowała w Eurozecie, znała moją radiowo-telewizyjno-dziennikarską przeszłość i muzyczne preferencje. Nie wahałem się ani sekundy, doskonale znałem Antyradio, od lat było moim numerem jeden w eterze, miałem też na nie swój pomysł i wiedziałem, że dam radę.

Gdy objąłeś stery muzyczne, jakie udziały w rynku miało Antyradio, a jakie ma obecnie?

Przyszedłem do Antyradia w grudniu 2015, udział w czasie słuchania wynosił wówczas w fali październik – grudzień 2015 1,29%. W ostatniej fali październik – grudzień 2020 mieliśmy 2,71%.

Co się przyczyniło do wzrostu popularności stacji?

To jest pytanie do Mariusza Smolarka, naszego naczelnego, który znakomicie prowadzi stację. Ale jeśli pytasz mnie – uważam, że szczerość przekazu, bo nikt nikomu niczego u nas nie narzuca, stabilność programowa i muzyczna, dobra promocja Antyradia, duża obecność w internecie i w social mediach oraz zaangażowanie słuchaczy przez cały rok w różne akcje antenowe, typu Płyta Rocku, Antyfest Antyradia, Tygodnie z…, strefy Antyradia na dwóch największych festiwalach (Open’er i Pol’and’Rock), patronaty nad koncertami i płytami, obecność od 10 lat na WOŚP. A przede wszystkim – znakomity, zgrany zespół, który się lubi i lubi ze sobą pracować.

Format rockowy jest trudny, z kilku powodów…

Po pierwsze – niby rock to gatunek niszowy, ale stacji rockowych jest w Polsce sporo. Po drugie – fani rocka są zaangażowani bardziej, niż np. fani popu, są mocno wyczuleni na fałsz, trzeba wiedzieć, gdzie przebiega cienka linia między zespołami rockowymi, a „rockowymi”. Format, w którym gra Antyradio, czyli format zakładający prezentowanie nowości wymaga też ciągłej uwagi i śledzenia rynku.

Jakie cechy powinien mieć dobry szef muzyczny takiej stacji, jak Antyradio?

Powinien przede wszystkim lubić to, co robi. I dobrze znać swój format oraz preferencje muzyczne słuchaczy. To taka praca, w której nigdy nie można powiedzieć „wiem już wszystko”. To ciągła pogoń za nowościami, szukanie ciekawych wykonawców, którzy pasują do profilu, czytanie polskich i zagranicznych portali muzycznych i prasy, sprawdzanie list przebojów. To też dużo kontaktów osobistych, jeżdżenie na festiwale, chodzenie na koncerty i show case’y, słuchanie i obserwowanie, czego słuchają ludzie i jak to odbierają, rozmowy ze znajomymi dziennikarzami muzycznymi, branżą polską i zagraniczną. Dlatego tak bardzo brakuje mi teraz muzyki na żywo.
Dobry szef muzyczny powinien też umieć zaryzykować, Nie wszystko da się przebadać i opisać w Excellu, badania są narzędziem, a nie wyznacznikiem brzmienia, szczególnie w formacie rockowym i nowościami w rocku. Trzeba mieć intuicję, wiedzieć na kogo postawić. Swoja drogą zauważyłem, że po wielu latach spędzonych w mediach muzycznych łatwiej mi ocenić, czy coś się przyjmie, czy nie. Myślę, że to kwestia osłuchania i doświadczenia.
No i ważna jest też asertywność i umiejętność rozmowy z ludźmi. Nowej muzyki jest dziś bardzo dużo, muzycy i managerowie czasem próbują w mało przyjemny sposób naciskać na mnie, aby dostać się na emisję. Dlatego jestem zdystansowany, nie jestem typem pana łaty. Kto mnie zna i ze mną pracuje, ten wie że uczciwie podchodzę do tematu, odsłuchuje to, co dostaję i jeśli uznam, że piosenka może się spodobać słuchaczom, trafia na antenę. I cenię pracę z ludźmi, którzy wiedzą, że mam prawo powiedzieć „nie”.

Konkurencją są prawie wszystkie stacje na rynku, ale kogo podsłuchujesz?

Przede wszystkim bezpośredniej konkurencji, którą pozdrawiam, czyli Eski Rock i Rock Radia. Od ubiegłego roku Radia Nowy Świat i Radia 357 + wybranych audycji z Radiospacji. Kiedyś słuchałem więcej Trójki, dziś mniej, ale zdarza się. I radia Kampus. Do tego jeszcze dorzucę Zetkę i RMF, Złote Przeboje, Meloradio, Muzo.fm. W Poznaniu zawsze włączę Aferę, w ogóle lubię słuchać lokalnych stacji, nie tylko w Polsce, ale i za granicą.

Mój kolega, były radiowiec powiedział mi, że przez wiele lat ‘poniewierał się po różnych stacjach’, ale tak naprawdę nie znalazł dla siebie inspirującego miejsca. Ty miałeś jednak dużo szczęścia

Zawsze mówię, że miałem szczęście, ale i mu dopomogłem decyzjami, które podejmowałem już od liceum. Na studia wyjechałem do Poznania, wybrałem kierunek, który dawał solidne, ale też dość ogólne wykształcenie (Stosunki Międzynarodowe/Europeistyka na Wydziale Prawa i Administracji UAM) i sam zacząłem szukać sobie miejsca w zawodowym życiu, idąc na II roku studiów nabór do Afery. Nigdy nie bałem się wyzwań i solidnych życiowych zmian, zawsze dużo pracowałem, a do przeprowadzek przywykłem od dziecka.

Gdzie zdobyłeś najcenniejsze doświadczenia, które teraz procentują?

Pierwszą radiową szkołą była Afera i podstawy antenowego obycia. Potem BOR, gdzie byłem asystentem Tomka Wolskiego. Od niego nauczyłem się bardzo dużo o tym, jak „robić” radio profesjonalne. Tam też pierwszy raz zetknąłem się z Selectorem XII. Selectora, a potem Music Mastera opanowałem do perfekcji w MTV. W e-commerce nauczyłem się sporo o promocji muzyki. No i bardzo dużo nauczyłem się w Eurozecie, w Antyradiu. Smolo to fantastyczny manager, który ma mega wiedzę o radiu.

Rzeczywiście wyglądasz na szczęśliwego radiowca. To jeszcze zapytam o tatę. Jakich artystów on obecnie słucha?

Tato potrafi mnie mocno zaskoczyć, ostatnio się mocno zdygitalizował, ma radio internetowe i Spotify. Słucha moich programów przez net, potem dzwoni i komentuje, jak go coś zaciekawi, wyszukuje na Spoti. Kiedyś zapytał mnie, czy słyszałem nowy album My Dying Bride i to był chyba największy szok  . A ostatnio, jak grałem nowego Dezertera zadzwonił i powiedział, że mu się podobało. Choć najbardziej lubi brzmienia classicrockowe, nie tylko te stare, ale i nowsze typu Joe Bonamassa.

Stary blog

We wpisie, który znajdziecie na samym dole, tym mówiącym o początku strony, napisałem o starym blogu. Dziś, szukając daty koncertu Gary Moore’a w Warszawie (to był rok 2009), na ten blog trafiłem. Nazywał się “Słucham i patrzę”, bo dotyczył muzyki i fotografii koncertowej. Prowadziłem go w latach 2008-2014, początkowo zamieszczając zdjęcia i krótkie teksty, podsumowujące koncerty, aby z czasem zacząć zamieszczać na nim bardziej obszerne teksty. Niestety, nie prowadziłem go regularnie – fotografowałem w tamtym czasie niemalże hurtowe ilości koncertów, zdarzało się, że przez 6 wieczorów w tygodniu byłem w fosie, więc po prostu nie miałem czasu na opisywanie wszystkiego. Mimo to jest tam sporo fotek i tekstów.

Dziś pewnie część zdjęć inaczej bym skadrował, czy obrobił, z drugiej strony ten blog to świadectwo tamtych czasów i postanowiłem potraktować go, jak muzeum i niczego w nim nie zmieniać. Pod bloga podpięte jest moje stare konto na Twitterze, którego już nie używam. Ale konto jest aktywne. Linki do galerii powinny działać, poza tymi które prowadzą do muzyka.wp.pl – ta strona już nie istnieje. A szkoda, bo dla WP pracowałem, jako fotograf, najdłużej i było tam naprawdę mnóstwo zdjęć z wielu koncertów.

No to hop – kto ma ochotę, TUTAJ znajdzie muzealnego bloga ;).

Fantastyczny wynik Antyradia na koniec roku 2020!

Wow! Spodziewaliśmy się w radiu dobrych wyników, ale że będzie aż tak dobrze?! W ostatniej trzymiesięcznej fali w roku 2020 (X-XII) Antyradio osiągnęło wynik 2,7% w udziału w rynku! Już nie tylko wyprzedziliśmy, ale odsadziliśmy Trójkę w skali kraju. W kilku miastach, w których nadajemy, jesteśmy na podium, a w Warszawie jesteśmy numerem jeden wśród stacji rockowych (wyżej, niż Rock Radio, Eska Rock i oczywiście Trójka). I to wszystko osiągnęliśmy sami, bez “kroplówek” z pieniędzy podatników, serwowanych mediom publicznym. Podziękowania należą się naszym fantastycznym słuchaczom oraz całemu zespołowi Antyradia. To wielka przyjemność pracować z tą ekipą! Szczegóły znajdziecie w komentarzu na stronie naszej grupy radiowej Eurozet.

Recenzja The Smashing Pumpkins w Anywhere.pl

Nie podszedł mi “CYR”, nowy album Billy’ego Corgana i jego kolegów. Nie chodzi nawet o to, że w zespole, w którym gra aż 3 gitarzystów partie gitar w niektórych piosenkach są nieobecne (zamiast nich mamy new wave’owe klawisze) ale raczej o to, że płyta jest w całości nudna. Więcej znajdziecie w recenzji, która została opublikowana na stronie Anywhere.pl .

Styczniowy numer Teraz Rocka

W styczniowym numerze magazynu Teraz Rock znalazł się mój felieton, 7 winylowych recenzji i zapis wywiadu z Taylorem Hawkinsem, perkusistą Foo Fighters (o kulisach wywiadu piszę więcej niżej).

W felietonie opisałem kulisy przygotowań naszego corocznego plebiscytu Płyta Rocku Antyradia i krótko opisałem nasze akcje antenowe – zarówno te, które cały czas trwają, jak i przyszłe, np. Antyfest Antyradia. Na koniec podziękowałem naszym słuchaczom za fantastyczne wyniki Antyradia w roku 2020. W dziale z recenzjami na warsztat wziąłem 7 płyt, które na rynek trafiły z okazji Record Store Day 2020. Te albumy to: Rory Gallagler “Cleveland Calling”, The Doors “The Soft Parade Stripped”, Paul McCartney “McCartney”, The Valentines “1967-1970”, U2 “11 O’Clock Tick Tock” oraz Toto “Live In Tokyo 1980”. Zdjęcia tekstów na moich profilach na Facebooku i Instagramie

Grudzień 2020

Muzyczne podsumowanie 2020 roku!

Alina Dragan co roku zaprasza mnie do muzycznego podsumowania roku, publikowanego na łamach RadioNewsLettera. To branżowy, internetowy periodyk, do którego dostęp mają wyłącznie osoby, związane z radiem. Dlatego całość podsumowania wklejam niżej, zaznaczając przy okazji, że to tylko podsumowanie 🙂 :

– Zaskoczenie w mediach/branży muzycznej/internecie/stylu życia/modelu konsumcji/trendach:

Z jednej strony rozwój stacji internetowych, w tym roku bardzo intensywny. Z drugiej coraz lepsza jakość muzyki w streamingu. Pewnie nie ja jeden dodałem streamer do swojego zestawu audio.

– Muzyczne uniesienie: – (bardzo osobisty wybór, dlaczego i jakie to uniesienie wywołało emocje)

Jakiegoś ultra uniesienia przy niczym nie miałem. Koncertów było niewiele, a one sprzyjają uniesieniom. Liczę na przyszły rok!

– Z jakim utworem bedzie Ci sie osobiscie kojarzyl 2020 rok: (prywatny wybór i dlaczego wlasnie ten utwor)?

Kazik – Twój ból jest lepszy niż mój, myślę że nie ma potrzeby tłumaczyć tego wyboru.

– Kto przepadł, a był godny zauwazenia: (i może przez wskazanie ma jeszcze szansę, nie miał/-a szczescia, nieodkryte nagrania… obiecujacy talent, niespelnione nadzieje)

Szczeciński zespół Curcuma wydał bardzo dobry album „Ona”, niestety płyta bez promocji koncertowej nie zyskała wielkiego rozgłosu, a do tego, z powodu pandemii, grupie nie udało się wydać albumu fizycznie.

– Radiowa Piosenka 2020: (uwaga: prosze wybierac roztropnie)

AC/DC – Shot In The Dark

– Moja płyta roku (jedna, plz. z malym komentarzem)

Jedna? Było ich przynajmniej kilkadziesiąt. Ale skoro jedna, to sięgnę po ciężki kaliber: Paradise Lost – Obsidian. Poznałem ten album na długo przed premierą, miałem czas przywyknąć ;). Jakoś w tym pandemicznym anturażu trafił do mnie ten materiał. Duży plus dla zespołu za urozmaicenie muzyki i wyjście z doom metalowego grajdołka. Tekstów nie recenzuję, w końcu w metalu z nimi różnie bywa. Ale muzycznie, kompozytorsko, „mocowo” to płyta godna uwagi.

– Radiowy moment 2020 – (znaczacy, smutny, a może radosny, cos co wydarzylo sie w naszej branzy radiowej, cos co zmienilo krajobraz radiowy… – i dlaczego)

Żeby nie pisać w kółko o Trójce i Polskim Radiu napiszę, co było ważne dla mnie: najnowsza fala i 2,6% Antyradia. Liczyłem na 2,5 a tu od razu wskoczyliśmy szczebel wyżej. Ale… chyba jednak nie ucieknę od trójkowego tematu, bowiem przy okazji pojawiły się sugestie, ze ten wynik to „dzięki” Trójce. Pewnie w jakiejś części tak, ale przecież nie my jedni nadajemy do tego samego słuchacza, a to nam wyjątkowo skoczyło. Gdyby nasz program był słaby, gdyby muzyka była źle dobrana, nie byłoby tego sukcesu.

I to radosna wiadomość dla całej branży, bo pokazuje, że słuchacze są odporni na propagandę i doceniają rzetelną, radiową robotę.

Zaproszenie do audiodeskrypcji okładki płyty od fundacji RockadRoll

Fundacja RockadRoll zaprosiła mnie do audiodeskrypcji wybranej okładki płyty. Zdecydowałem się opisać znakomity album “London Calling” The Clash, który nie tylko zawiera mnóstwo świetnej muzyki, ale ma również świetną okładkę! Dziękuję za zaproszenie, to była prawdziwa przyjemność!

Zaproszenie do grona jurorów w konkursie HEMI

HEMI to nowa inicjatywa na europejskim rynku muzycznym, o której więcej można przeczytać na oficjalnej stronie. Konkurs jest pierwszym etapem akcji, która ma potrwać aż 3 lata i do której włączyły się organizacje z 9 krajów Unii Europejskiej. Zaproszenie do grona jurorów konkursu bardzo mnie ucieszyło, podobnie jak objęcie przez Antyradio polskiego, radiowego patronatu nad akcją.

160 wydań Świeżego Towaru w Antyradiu

Świeży Towar w Antyradiu to moja autorska audycja, nadawana w każdą sobotę, od 18.00 do 20.00, od września 2017 roku. 19 grudnia w Antyradiu spotkałem się ze słuchaczami już po raz 160.! Na facebookowym profilu programu znalazł się opis nowości, które na ten wieczór przygotowałem.

Grudniowy Teraz Rock

W ostatnim w roku 2020 numerze znalazł się mój wywiad z Brianem Johnsonem, wokalistą AC/DC, 5 winylowych recenzji oraz recenzja boxu “Ace Of Spades” Motorhead -> LINK do informacji i zdjęć na Facebooku

Listopad 2020

Współpraca z Anywhere.pl

Od listopada moje teksty będą pojawiać się nie tylko w magazynie Teraz Rock, ale i w portalu Anywhere.pl . Na początek współpracy serwis opublikował dwie recenzje mojego autorstwa. To teksty omawiające albumy “Letter To You” Bruce’a Springsteena i “Power Up” AC/DC

Konsultacje muzyczne podczas konferencji Tak Brzmi Miasto 2020

Organizatorzy tegorocznej edycji TBM, zorganizowanej siłą rzeczy w formule on-line zaprosili mnie do grona ekspertów, z którymi uczestnicy mogli spotkać się twarzą w twarz (czy może ekranem w ekran 😉 ). A że lubię takie spotkania i lubię przekazywać wiedzę (nie tylko podczas warsztatów, ale w każdej okazji), z przyjemnością się zgodziłem. Dziękuję wszystkim rozmówcom, było mi bardzo miło spotkać się z Wami!

Druga edycja moich warsztatów

7 i 8 listopada przeprowadziłem drugą edycję warsztatów “Rynek radiowy w Polsce i skuteczna promocja muzyki w radiu”. Tym razem spotkanie odbyło się on-line. Szkolenie poprowadziłem, posiłkując się komunikatorem Google Meet, wzięło w nim udział 9 osób. Plan zajęć był tożsamy z tym, który realizowałem podczas warsztatów sierpniowych. Dziękuję za aktywność, kolejne warsztaty odbędą się w połowie lutego 2021. Szczegóły znajdziecie TUTAJ

Listopadowy Teraz Rock

W listopadowym numerze znalazł się mój felieton, w którym staram się znaleźć coś optymistycznego w kończącym się roku 2020 oraz recenzje czterech winyli. Zdjęcia tekstów znajdują się TUTAJ

Wywiad z Taylorem Hawkinsem

Nie przepadam za tak zwanymi phonersami, czyli wywiadami telefonicznymi, ale w obecnej sytuacji lepszy rydz, niż nic. Poza tym po prostu miałem ochotę pogadać z tym gościem. W końcu to perkusista jednego z najlepszych zespołów świata! Wywiad nie był łatwy, jakość połączenia była słaba, do tego mój rozmówca był momentami lekko rozkojarzony, ale udało mi się dowiedzieć sporo na temat nowego albumu zespołu, pogadać o obecnej sytuacji na świecie i wybrać się w przeszłość. Wywiadu możecie posłuchać TUTAJ , w podkaście Świeżego Towaru w Antyradiu (w drugiej godzinie audycji), oraz przeczytać obszerne fragmenty rozmowy w styczniowym numerze magazynu Teraz Rock.

Październik 2020

Wywiad z Brianem Johnsonem

Brian Johnson to legenda rocka, facet który od 1980 roku związany jest z grupą AC/DC. Gdy dostaję propozycje wywiadu takim gościem, nigdy nie odmawiam. Rozmowę przeprowadziłem za pomocą komunikatora Zoom, co było bardzo dobrym rozwiązaniem. Oczywiście lepszym byłoby spotkanie face to face, ale to oczywiście nie było możliwe. Smaczku naszemu spotkaniu dodała informacja z wytwórni płytowej, że będę jedynym polskim dziennikarzem, który będzie rozmawiał z muzykiem AC/DC. Uzbrojony w pytania pojawiłem się w studiu Zetki i tam, w warunkach naprawdę komfortowych pogadałem z Brianem przez 20 minut. Ujął mnie tym, że na początku wywiadu spytał, jak mam na imię i całą rozmowę zwracał się do mnie po imieniu. Nie byłem anonimowym “manem” czy “you knowem”, ale Marcinem ;). To był miły gest! Zapis rozmowy pojawił się podczas Tygodnia z AC/DC w Antyradiu oraz w grudniowym wydaniu miesięcznika Teraz Rock.

Rozmowa z GWiNT

GWiNT to skrót od Grupa Winylowa i Nie Tylko. To grupa, prężnie działająca na Facebooku, wychodząca poza typowe wypisywanie płyt, które jej członkowie ostatnio kupili. Jeden z jej założycieli i adminów, Robert Śmiechurski jakiś czas temu zaproponował mi rozmowę na kanale video, który koledzy z GWiNT prowadzą. Wreszcie, 18 października udało się nam spotkać. Rozmowę bardzo zawodowo przeprowadził Arek Kasprzak, a ja znowu miałem dzięki temu okazję, aby znaleźć się po drugiej stronie barykady – nie jako ten, który pytania zadaje, ale jako ten, który na nie odpowiada. Całość rozmowy znajdziecie na kanale youtubowym GWiNT.

Rozmowa z Panem Winylem

Pan Winyl zaproponował mi rozmowę – tym razem w formie video. Rozmawialiśmy o radiu i rynku muzycznym, wydarzenie zostało zorganizowane w ramach Grupy Wsparcia, którą Tomek prowadzi na Facebooku. To był bardzo fajnie spędzony czas, tym bardziej że pojawiały się pytania od oglądających naszą konwersację. Zapis rozmowy znajdziecie TUTAJ

Fryderyki 2020

Gościem gali rozdania nagród polskiego przemysłu muzycznego, czyli Fryderyków byłem kilkukrotnie. Ale pierwszy raz miałem okazję nie tylko oglądać, ale i wziąć udział w rozdaniu jednej z nagród. Początkowo miałem wręczać nagrodę w marcu, w Katowicach, podczas dużej imprezy, która miała odbyć się w Międzynarodowym Centrum Kongresowym. Niestety, z powodu pandemii koronawirusa imprezę przeniesiono na jesień. Odbyła się w Warszawie i przygotowano ją w bardziej kameralnej formule. Zostałem poproszony o wręczenie nagrody w najbliżej mi kategorii, czyli “Album roku Rock” i wręczałem ją z Tomkiem Organkiem. Nagrodę otrzymał Muniek Staszczyk za album “Syn Miasta”, gala była transmitowana w internecie, została bardzo zawodowo przygotowana, a udział w niej pozwolił mi też spotkać się z wieloma znajomymi. Zdjęcia z mojego udziału w ceremonii zobaczycie TUTAJ

Wrzesień 2020

Wrześniowy numer Teraz Rocka

Mój udział we wrześniowym numerze Teraz Rocka wygląda następująco: felieton o kulisach tegorocznego, zorganizowanego z powodów pandemicznych inaczej, Antyfestu Antyradia oraz ponad strona winylowych recenzji. Posłuchałem i oceniłem sześć nowych płyt lub reedycji winylowych: The Hu “The Gereg (deluxe edition)”, Joy Division “Closer” (wydanie z okazji 40lecia płyty), Joe Cocker “Fire It Up Live”, The Edgar Winter Group “They Only Come Out At Night”, The Easybeats “Easy” oraz Buddy Guy “Damn Right, I’ve Got The Blues”. Zdjęcie tym razem na Instagramie

Sierpień 2020

Wywiad dla Innej Strony Muzyki

Inna Strona Muzyki to cykl podcastów, prowadzonych przez Magdę Sikorę. Magdę poznałem przez jej męża, Tomka który jest właścicielem świetnego sklepu z winylami – Winylowa, na warszawskim Bemowie. Jest też szefem polskiego Record Store Day. Magda zaproponowała mi rozmowę o dziennikarstwie muzycznym, wywiadach które przeprowadziłem, radiu i warsztatach. Możecie jej posłuchać TUTAJ

Premiera albumu “S&M2” Metalliki w Hard Rock Cafe Warsaw

27 sierpnia miałem przyjemność poprowadzić premierę albumu “S&M2” wielkiej czwórki z San Francisco, czyli zespołu Metallica. Impreza odbyła się w stołecznym klubie Hard Rock Cafe. Rozpoczęła się o 22.00, na scenie wystąpił kwartet smyczkowy, grający kowery Metalliki, potem było wspólne słuchanie muzyki i konkursy. O północy ruszyła sprzedaż płyty, a całość zakończyła się około 2 w nocy. Dziękuję Universal Music Polska za zaproszenie do poprowadzenia eventu! Foteczka mojej osoby na scenie TUTAJ

Pierwsza edycja warsztatów “Rynek radiowy w Polsce i skuteczna promocja muzyki w radiu”

Ależ radość! Pierwsza edycja moich warsztatów już za mną i dziewięcioma uczestniczkami i uczestnikami, którym bardzo dziękuję za obecność i aktywność. Warsztaty odbyły się w niezawodnym klubie Stodoła. Przyznam, że czułem się mocno podekscytowany i naładowany pozytywna energią. Po pierwsze – lubię takie spotkania, kontakt z ludźmi, przekazywanie wiedzy. Po drugie – cieszę z tego, że to moja inicjatywa, którą sam przygotowałem i rozkręciłem. Więcej o zajęciach przeczytacie na tej stronie, w dziale Warsztaty

Wywiad z Panem Winylem

Pan Winyl, czyli Tomek Olszewski to postać na rynku muzycznym i płytowym znana i lubiana. Tomek udziela się w wielu miejscach, a jego aktywności łączy muzyka. Jest wydawcą, dystrybutorem, blogerem, managerem, doradcą – coachem oraz dziennikarzem muzycznym. Zaproponował mi wywiad, w którym pytał o radio, warsztaty, błędy popełniane przez początkujących muzyków, moją kolekcję płyt, sprzęt audio i o podróże. Całą rozmowę przeczytacie TUTAJ

Summer Camp Tak Brzmi Miasto i mój dziennikarski udział

Organizatorzy Summer Camp TBM, obozu dla młodych muzyków w Krakowie, zaprosili mnie do współpracy. Mój udział polegał na przygotowaniu rozmów z uczestnikami – tak, aby mogli poczuć się, jak na prawdziwym wywiadzie, z prawdziwym dziennikarzem muzycznym. Pomysł zacny, bo nie każdy “z marszu” dobrze odnajduje się w takiej sytuacji, warto je ćwiczyć – a te dodatkowo były nagrywane na video. Na każdą z rozmów miałem przeznaczone pół godziny, przeprowadziłem ich w sumie 15. To był bardzo pracowity, ale i ciekawy dzień – każdy wywiad był inny, część z moich interlokutorów zajmowała się graniem, kilka osób było managerami. Wyglądało to tak – ZDJĘCIE.

Lipiec 2020

Wywiady na koncertach Sanah i Nocnego Kochanka

DM Agency zaproponowało mi poprowadzenie wywiadów podczas koncertów Sanah i Nocnego Kochanka. Z radością przystałem na propozycję, bo po pierwsze – lubię przeprowadzać wywiady, a po drugie było to dla mnie ciekawe wyzwanie – pogadać z artystami na scenie, przed fanami. Imprezy odbyły się w kubie Progresja, z Sanah rozmawiałem przed koncertem, z Kochankami po zakończeniu ich występu.

Start strony

Postanowiłem założyć swoją własną stronę internetową. Duża w tym zasługa Agnieszki, która namówiła mnie na odpalenie swojego miejsca w sieci. Gwoli ścisłości miałem kiedyś bloga, który był jednak przede wszystkim nakierowany na pokazywanie i opisywanie zdjęć z koncertów i opisywanie koncertów oraz muzyki. Gdzieś ten blog jeszcze jest w sieci :)… Teraz sytuacja jest poważniejsza – własna domena, opisująca moje zawodowe aktywności, z przygotowanymi pod stronę zdjęciami mojej skromnej osoby, no i blog, na którym będę opisywać to, co dzieje się w moim życiu zawodowym oraz zamieszczać linki do swoich publikacji i działań.